Με αφορμή τα όσα έγιναν πριν, αλλά και στη διάρκεια του αγώνα μπαράζ της εφηβικής μας ομάδας Χάντμπολ, με την αντίστοιχη ομάδα του Αερωπού Έδεσσας, έχουμε να δηλώσουμε τα εξής:

Στα 6 χρόνια λειτουργίας του συλλόγου μας, προσπαθούμε μέσα από αντίξοες συνθήκες που βιώνει ο αθλητισμός γενικότερα, να διαδώσουμε με τον καλύτερο τρόπο το άθλημα της Χειροσφαίρισης στην περιοχή μας. Πάντα μέλημα μας, όλα αυτά τα χρόνια ήταν εκτός από της ύπαρξη ανδρικής και γυναικείας ομάδας, και η λειτουργία ηλικιακών τμημάτων. Τα οποία παρόλο ότι λειτουργούν κάτω από αντίξοες συνθήκες, κάνοντας προπόνηση σε αυτοσχέδια γήπεδα Χάντμπολ σε προαύλια σχολείων, έχουν καταφέρει να έχουν σημαντικές αθλητικές επιτυχίες, ενώ έχουν αναδειχθεί και αθλητές μας, με παρουσία σε κλιμάκια προεθνικών ομάδων.

Κατά τη φετινή χρονιά η εφηβική μας ομάδα, που είχε την πρώτη της παρουσία σε τοπικό πρωτάθλημα, αναδείχθηκε πρωταθλήτρια της ένωσης Κεντρικής Ελλάδας και συμμετείχε σε αγώνα μπαράζ με την τριταθλήτρια της ένωσης Κεντρικής Μακεδονίας, ομάδα του Αερωπού Έδεσσας. Πριν τον αγώνα μπαράζ ζητήσαμε το αυτονόητο από την ΕΑΠ ΟΧΕ, να πραγματοποιηθεί ο αγώνας σε ουδέτερη έδρα, όπως αυτή της Κατερίνης, που βρίσκεται περίπου στα μισά για τις έδρες των δύο ομάδων (Έδεσσα, Βόλος). Η απάντηση ήταν πως κάτι τέτοιο δεν μπορούσε να γίνει γιατί στο κλειστό της Κατερίνης δεν υπήρχαν ώρες, τη συγκεκριμένη μέρα του αγώνα μπαράζ (Κυριακή 16 Μαρτίου 2014).

Να σημειώσουμε ότι ζητήσαμε την συγκεκριμένη έδρα, εκτός για του ότι είναι στα μισά και για τις δύο ομάδες, αλλά και για ένα πρόσθετο λόγο. Την προηγούμενη του αγώνα μπαράζ (Σάββατο 15 Μαρτίου 2014) τρεις αθλητές μας (Μπουργάνης, Μιμίκος, Ανδρέου) που αποτελούν τον κύριο κορμό της εφηβικής μας ομάδας, ταξίδεψαν με την αποστολή της ανδρικής μας ομάδας, στην Αθήνα, αγωνίσθηκαν με αυτή στον αγώνα με τον Ηλυσιακό, για να επιστρέψουν σπίτι τους τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής 16 Μαρτίου. Δυστυχώς όμως για την ΕΑΠ ΟΧΕ, ούτε γι αυτό τον λόγο δεν έγινε δεκτό το αίτημά μας.

Έτσι υποχρεωθήκαμε να αγωνισθούμε σε αγώνα μπαράζ, που πραγματοποιήθηκε στη Βέροια. Και εδώ να σημειώσουμε πως είναι η τρίτη συνεχόμενη φορά που γίνεται κάτι τέτοιο. Έχουν προηγηθεί οι αγώνες μπαράζ της Παιδικής μας ομάδας, με Ζαφειράκη Νάουσας και Μίλωνα Γιαννιτσών, τα δύο προηγούμενα χρόνια, πάλι στη Βέροια. Αυτό όμως που πραγματικά ξεχειλίζει το ποτήρι…. είναι τα όσα ζήσαμε στον αγώνα μπαράζ με την ομάδα της Έδεσσας, από το διαιτητικό δίδυμο των κ.κ. Ευθυμιάδου, Σιδηροπούλου. Δεν θα αναφερθούμε με λεπτομέρειες ούτε στα λάθος σφυρίγματα, ούτε στην ανοχή που επέδειξαν σε φάουλ που γινόταν σε αθλητές μας, ούτε στην αυστηρότητα με την οποία δινόταν τα φάουλ σε δικούς μας αθλητές, εξάλλου αυτά ….είναι στα επιτρεπτά όρια του ανθρώπινου λάθους. Το σκηνικό όμως που ζήσαμε στο 46 : 31 του αγώνα, προβληματίζει τόσο εμάς, αλλά και όλους όσους παρακολούθησαν τον αγώνα, στις εξέδρες του Φιλίππειου Κλειστού Γυμναστήριου. Σε εκείνο το χρονικό σημείο, με ένα αυστηρό σφύριγμα, ο αθλητής μας Ανδρέου (από τους διακριθέντες του αγώνα) δέχθηκε δίλεπτη αποβολή, την δεύτερή του στον αγώνα. Με έκπληξη είδαμε, το διαιτητικό δίδυμο του αγώνα να δείχνει στον αθλητή μας το δρόμο προς τα αποδυτήρια…. με κόκκινη κάρτα. Παρόλες τις διαμαρτυρίες της δικιάς μας αποστολής αλλά και του ίδιου του παίκτη, οι κ.κ. Σιδηροπούλου και Ευθυμιάδου ήταν απόλυτες… Χρειάσθηκε η παρέμβαση των ανθρώπων της γραμματείας, για να αναγκασθούν να πάρουν την απόφαση τους πίσω. Και εδώ είναι το unfair της υπόθεσης, αν πραγματικά είχαν κάνει λάθος, δεν όφειλαν μια συγγνώμη στον παίκτη και στην αποστολή της ομάδας μας???

Εν κατακλείδι υποχρεωθήκαμε να αγωνισθούμε σε ένα αγώνα μπαράζ κάτω από αυτές τις συνθήκες (με ένα ταξίδι 3 ωρών εμείς, έναντι μισής ώρας της άλλης ομάδας) και το κάναμε όχι γιατί θα πάρουμε παραπάνω οδοιπορικά (αυτά τα έχουμε ξεχάσει εδώ και 2 χρόνια), αλλά γιατί έπρεπε οι νεαροί μας αθλητές να έχουν πάντα την ευκαιρία να αγωνίζονται. Μας προκαλεί όμως μεγάλο προβληματισμό γιατί χρειαζόταν η … «χειρουργική επέμβαση» του διαιτητικού δίδυμου του αγώνα, κάτι που μείωσε και την αξία της νίκης της ομάδας της Έδεσσας.

Σε εποχές που ελληνικός ερασιτεχνικός αθλητισμός δέχεται βολές από παντού, που το άθλημά μας δέχεται συνεχώς συρρίκνωση, αν δεν τηρούμε και τα προσχήματα σε οποιοδήποτε επίπεδο, το μόνο που απομένει είναι ποιος θα είναι το τελευταίος που θα …κλείσει τη πόρτα.